Operacje Bustan (hebr. מבצעי בוסתן, Miwce’ej Bustan) – izraelskie operacje wojskowe przeprowadzone od kwietnia do sierpnia 1969 roku w trakcie wojny na wyczerpanie, które miały polegać na atakowaniu wybranych celów wojskowych na terytorium Egiptu. Ich założeniem była próba przeniesienia działań zbrojnych w głąb terytorium egipskiego, poza obszar Kanału Sueskiego, i ataki na cele strategiczne na tyłach armii egipskiej lub w głębi terytorium egipskiego.
Tło wydarzeń lewo|mały|Izraelska linia Bar-Lewa wzdłuż wschodniego wybrzeża Kanału Sueskiego
Koniec wojny sześciodniowej w 1967 roku nie stanowił zakończenia konfliktu arabsko-izraelskiego. Państwa arabskie nie mogły się pogodzić ze zwycięstwem Izraela oraz ze wzrostem jego pozycji w regionie. We wrześniu 1967 roku odbyła się konferencja w Chartumie, na której do głosu doszli zwolennicy prowadzenia zdecydowanej polityki wobec Izraela. Uznali, że nie można prowadzić żadnych negocjacji i rozmów pokojowych z politykami izraelskimi. Egipcjanie nie pogodzili się ze stratą Synaju, a Izrael nie akceptował postanowień Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242 nakazującej mu zwrot zdobytych terytoriów. W wyniku napięć politycznych doszło początkowo do pojedynczych, później regularnych, ostrzałów pozycji jednej i drugiej strony nad Kanałem Sueskim.