Franz Peter Schubert (ur. 31 stycznia 1797 w Himmelpfortgrund, zm. 19 listopada 1828 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, prekursor romantyzmu w muzyce.
Życiorys Schubert urodził się w Himmelpfortgrund, ówczesnym przedmieściu Wiednia, w wielodzietnej rodzinie nauczyciela muzyki, Franza Theodora Schuberta, i Elisabeth, z domu Vietz. Ojciec uczył go gry na skrzypcach, zaś brat Ignaz na fortepianie. U miejscowego organisty Michaela Holzera pobierał natomiast lekcje śpiewu, gry na organach i zasad generałbasu. W 1808 został stypendystą wiedeńskiego nadwornego chóru chłopięcego, gdzie śpiewał jako sopran. Stypendium zapewniało edukację w Konwikcie Cesarsko-Królewskim w Wiedniu, gdzie muzyki uczył nadworny organista Venzel Růžíčka. Wkrótce Schubert został pierwszym skrzypkiem studenckiej orkiestry, którą dyrygował pod nieobecność Růžíčki. Od 1812 pobierał lekcje kontrapuktu u Antonia Salieriego. W tym samym roku zmarła jego matka.