thumb|Grób Cornelii Schlosser na starym cmentarzu w Emmendingen W latach 1767–1769 Cornelia Goethe prowadziła tajny dziennik z listami w języku francuskim. Pisała po kryjomu do przyjaciółki – Kathariny Fabricius. Dziewczyny analizowały w swojej korespondencji brak równouprawnienia pomiędzy mężczyznami, a kobietami. Większość listów dziewczyn zostało po latach spalone przez jej brata, Johanna Wolfganga, który był przeciwnikiem tego, żeby kobiety były tak samo traktowane, jak mężczyźni. Jej brat uważał – tak samo, jak jego ojciec, że miejsce kobiety jest w domu.
Mimo tego, że Goethe nie widziała żadnych powodów, żeby w przyszłości wychodzić za mąż, to w wieku 23 lat, jak na tamte czasy było to bardzo późno – wyszła za mąż, za Johanna Georga Schlossera – najlepiej opłacanego urzędnika w mieście, przyjaciela jej brata. Ślub odbył się 1 listopada 1773. Jednak ich małżeństwo nie było szczęśliwe. Cornelia mieszkała w małym miasteczku Emmendingen i była tam bardzo samotna. Para mimo wszystko po jakimś czasie doczekała się swojego pierwszego, dziecka, córki – Marii Anny Louisy, urodzonej 28 października 1774. Poród nie był łatwy. Po porodzie Schlosser wpadła w depresję, która trwała dwa lata. Mimo tego trzy lata po urodzeniu pierwszej córki przyszła na świat jej druga córka, Catharina Elizabeth Julie, która urodziła się 10 maja 1777.