Brał udział w operacji woronesko-kastorneńskiej i charkowskiej, bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej i sumsko-pryłuckiej, bitwie o Dniepr oraz operacji kijowskiej. 7 grudnia 1943 został ciężko ranny i kontuzjowany, do marca 1944 przebywał w szpitalu w Magnitogorsku. Jako dowódca baterii 981 pułku artylerii przeciwlotniczej 9 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej 40 Armii w stopniu porucznika szczególnie wyróżnił się w bitwie o Dniepr 22 października 1943 w rejonie mironowskim w obwodzie kijowskim, gdzie dowodzona przez niego bateria odpierała ataki wrogiego lotnictwa, strącając cztery samoloty. Po wyjściu ze szpitala dowodził dywizjonem 26 zapasowego pułku artylerii przeciwlotniczej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, później samodzielnym dywizjonem 618 Brygady Artylerii w Uriupinsku w Dońskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1946 został zwolniony do rezerwy w stopniu starszego porucznika. Został pochowany na Cmentarzu Prieobrażenskim w Moskwie.