Następnie został oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a z dniem 30 listopada 1930 roku przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do Torunia. W lipcu 1945 ukończył Centralny Kurs Przeszkolenia Instruktorów Szybowcowych w Bydgoszczy i został kierownikiem Szkoły Szybowcowej w Rzadkowie. Należał do grona lotników, którzy reaktywowali działalność Aeroklubu Pomorskiego, pracował tam jako instruktor. Zmarł 2 lutego 1962 roku.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8074 – 27 lipca 1922, Krzyż Walecznych, Polowa Odznaka Pilota nr 57 – 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918–1920”, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości. Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 10 listopada 1958
Przypisy
Bibliografia