Interesując się zagadnieniami motywowania do pracy doktoryzowała się 28 listopada 1966 na podstawie rozprawy Współdziałanie nakazów i zespołowych bodźców materialnych w przemyśle bawełnianym w 20-leciu Polski Ludowej (pod kierunkiem docenta Brunona Kelera. W 1970 została adiunktem w Zakładzie Ekonomiki Przedsiębiorstwa i Analizy Ekonomicznej Instytutu Organizacji i Zarządzania na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Habilitowała się 26 czerwca 1971 na podstawie rozprawy Nakazy i bodźce a model przedsiębiorstwa.

W 1977 dzięki jej zabiegom został powołany Zakład Ekonomiki Pracy, przekształcony potem w Katedrę Pracy i Polityki Społecznej, skonfederowaną w strukturze Instytutu Ekonomik Stosowanych i Informatyki. Kierowała tą katedrą do 30 września 2010. W latach 1991–1999 kierowała również Ośrodkiem Naukowo-Badawczym Ekonomiki Pracy i Stosunków Przemysłowych powołanym z jej inicjatywy na łódzkim Uniwersytecie.

W 1982 została profesorem nadzwyczajnym, a profesorem zwyczajnym w 1987. 30 września 2011 przeszła na emeryturę.