W 1984 powrócił do Prudnika. Pracował jako nauczyciel historii (z przerwami do 2010, m.in. w I Liceum Ogólnokształcącym w Prudniku, Szkole Podstawowej w Moszczance i Zespole Szkół Rolniczych w Prudniku). W kwietniu 1989 wszedł w skład Tymczasowego Zarządu Regionu Śląska Opolskiego NSZZ „Solidarność” (od października 1989 wchodził w skład Prezydium TZR), a także Opolskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, był także przewodniczącym MKZ NSZZ „Solidarność” Ziemia Prudnicka. W lutym 1990 został wybrany członkiem Zarządu Regionu Śląska Opolskiego NSZZ „Solidarność” i delegatem na zjazd krajowy związku, w marcu 1990 wszedł w skład prezydium ZR. W latach 1990–1991 był członkiem Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.
Należał do współzałożycieli Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, na I Zjeździe Krajowym Delegatów ROAD w styczniu 1991 wszedł w skład Rady Naczelnej tego ugrupowania. Był jednym z założycieli Unii Demokratycznej, z jej ramienia startował w wyborach parlamentarnych w 1991 (jako 3. na liście, nie zdobył mandatu w Okręgu nr 10 - województwo opolskie). W 1993 znalazł się na liście krajowej partii w wyborach parlamentarnych, startował w okręgu wyborczym nr 30 (województwo opolskie), jako nr 2. na liście, nie zdobył jednak mandatu.