W 1967 r. z polecenia władz partyjnych przerwała dotychczasową pracę, została sekretarzem Frontu Ojczyźnianego (masowej komunistycznej organizacji polityczno-społecznej) i przewodniczącą Komitetu Kobiet. Łagadinowej udało się przekonać członków Biura Politycznego Bułgarskiej Partii Komunistycznej, by w celu walki z kryzysem demograficznym wprowadzić dodatkowe uprawnienia dla matek, zamiast ustanawiać, na wzór rumuński, zakaz aborcji. Dzięki jej staraniom w końcu lat 60. i w latach 70. w Bułgarii na szeroką skalę budowano przedszkola i żłobki. Kobiety otrzymały również prawo do dodatku rodzinnego i nawet trzyletniego urlopu macierzyńskiego.
W latach 1971–1990 zasiadała w Radzie Państwa Bułgarskiej Republiki Ludowej, w pięciu kadencjach (od 1966 do 1990 r.) była deputowaną bułgarskiego Zgromadzenia Ludowego. W latach 1966–1971 była kandydatem na członka Komitetu Centralnego Bułgarskiej Partii Komunistycznej, zaś od 1971 do 1990 r. – członkiem Komitetu Centralnego.