Tradycja zawarta w „Martyrologium Rzymskim” oparta jest na historii przekazywanej przez Bedę Czcigodnego, który wykazał zaufanie w stosunku do starszych, ustnych przekazów. Według „Acta Sanctorum” Wiktor i Korona z łacińskiej tradycji to św. Wiktor z Damaszku i jego żona Stefania z tradycji wschodniej. Greckie imiona Stephanos i Stephanis (Stefan i Stefania) pochodzą od greckiego słowa stephanos (wieniec, korona), które w tłumaczeniu na łacinę brzmi: corona.
Feltre thumb|left|Dziedziniec sanktuarium i bazyliki Św. Wiktora i Korony w Feltre Przełożeni bazyliki i sanktuarium św. Wiktora i Korony w Feltre powołują się na „L'Illustre certamen”, starożytny grecki tekst z IV wieku autorstwa diakona wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii. Według tego źródła Wiktor miał ponieść męczeństwo w Syrii w 171 roku, podczas prześladowań ze strony cesarza Marka Aureliusza. Mimo tortur wyrażał swą wiarę ze spokojem i nieustraszonością. Według tej relacji Korona (Stefania), obecna podczas torturowania Wiktora, także wyznała, że jest chrześcijanką. Po torturach została zawieszona za stopy pomiędzy dwoma nagiętymi drzewami, które po gwałtownym wyprostowaniu ją rozerwały.