Franciszek Mówiński (ur. 3 marca 1909 w Złotowie, zm. 13 marca 1971) – polski nauczyciel, w latach 1945-1946 pierwszy powojenny prezydent Grudziądza.
Życiorys Ukończył Seminarium nauczycielskie w Lubawie, pracował w szkole w Sierosławiu, skąd po wybuchu II wojny światowej został wysiedlony. Zamieszkał u krewnego w Brzozowie, gdzie razem z kuzynami założył skład broni. Latem 1940 pojechał do Mińska Mazowieckiego, gdzie wykorzystując biegłą znajomość języka niemieckiego został tłumaczem w spółdzielni Społem, a następnie w referacie zdrowia w starostwie. W czerwcu 1942 wstąpił do Polskiej Partii RobotniczejStanisław Madrak, Uwagi i refleksja na temat – wsypa w lutym 1944 r. w obwodzie „Mewa” Armii Krajowej. Rocznik Mińsko-Mazowiecki 13/2005 s. 54–59, zajmowane w starostwie stanowisko umożliwiało mu wgląd w raporty wójtów i poufne akta urzędowe. Pomagał w wydawaniu kennkart poszukiwanym działaczom PPR I Żydom, pomagał w przemycani lekarstw do mińskiego getta. Założył w starostwie tajną, czteroosobową komórkę PPR, należał do grupy wypadowej Gwardii Ludowej Jana Sarneckiego. Spowodował pożar w kancelarii w starostwie, spłonęły wówczas akta kontyngentowe i duplikaty kennkart.