Na wojnie z bolszewikami walczył w jako dowódca plutonu 7 kompanii 4 pułku strzelców podhalańskich. Awansował na podporucznika. Wyróżnił się 26 września 1920 w boju pod Obuchowem i Obuchowiczami, kiedy zainicjował kontratak zakończony powodzeniem, a którego celem było zdobycie umocnionych linii wroga. Ciężko ranny, zmarł tego samego dnia pod Kopciówką. Za czyn ten został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Został pochowany w Grodnie, Był kawalerem, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1272 – pośmiertnie, 17 maja 1921 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani ze szkołą im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich