Probst, który poznał Sophie Scholl podczas studiów medycznych w Monachium, dołączył do Białej Róży dopiero w styczniu 1943 roku. Pomimo członkostwa, sam nie napisał żadnej z ulotek rozpowszechnianych przez Białą Różę, a jedynie niedokończony szkic jednej z ulotek, który znaleziono przy Scholl. Kiedy aresztowano Scholl i jej rodzeństwo, Gestapo miało więc dowód przeciwko Probstowi. Podczas przesłuchań i procesu poprosił o litość z powodu posiadania trojga dzieci oraz chorej żony. Rodzeństwo Schollów również bezskutecznie próbowało chronić Probsta i wziąć na siebie jak najwięcej winy, aby uchronić go przed skazaniem na śmierć.
Sąd wydał wobec niego wyrok śmierci za działalność antynazistowską. Krótko przed egzekucją Probst został ochrzczony przez księdza katolickiego. 22 lutego 1943 roku Christoph Probst został stracony za pomocą gilotyny w Więzieniu Stadelheim w Monachium.
W dniu 21 lutego 2019 roku został zrehabilitowany w ramach uroczystości upamiętniających studentów, które stały się ofiarami reżimu nazistowskiego.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Murnau am Staffelsee