Za wykazaną podczas działań wojennych odwagę został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15-16 lutego 1918) został internowany w Bustyaháza i Száldobos, a później wcielony do armii austro-węgierskiej.
W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Od maja 1919, w randze sierżanta, pełnił służbę w 7. kompanii 34 pułku piechoty. Z tym pułkiem wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Zmarł 30 kwietnia 1920 w Kalinkowiczach w następstwie odniesionych ran. Stanisław Kowal nie zdążył założyć rodziny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7318 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Internowani w