Guan Tong – chiński malarz, aktywny na dworze Późniejszej Dynastii Liang w Luoyangu, w pierwszej ćwierci X wieku; uważany za jednego z trzech wielkich mistrzów wczesnego malarstwa krajobrazowego.
O jego życiu wiadomo bardzo niewiele. Pochodził z Chang’anu, kształcił się u Bi Honga, którego miał ambicję przewyższyć (co mu się zresztą udało, podobnie jak współczesnego mu malarza i teoretyka, Jing Hao, którego dzieła miał studiować z nadzwyczajną pilnością, zapominając o jedzeniu i piciu). W opinii innego sławnego krytyka, Guo Ruoxu, trzech mistrzów krajobrazu przewyższało wszystkich innych, osiągając biegłość „boską”: Li Cheng, Fan Kuan i właśnie Guan Tong, i ich dzieła miały służyć za wzór „setki lat”. Niewątpliwie Guan Tong był ceniony w czasach dynastii Song, bo katalog cesarskiej kolekcji wymienia znaczną liczbę (94) jego dzieł.
Katalog ten (z XI w.) tak opisywał twórczość Guan Tonga: