Jedna z nich, oznaczona numerem 177, przedstawia brodźca alaskańskiego w szacie młodocianej lub spoczynkowej. Podpisana została „John Webber/1777” i oznaczona lokalizacją „Palmerstons Ile”. Przez ten atol wyprawa Cooka przeprawiła się w dniach 14–17 kwietnia 1777. Cztery lata przed Gmelinem brodźca alaskańskiego opisał John Latham. Wspomniał, że holotyp pochodził z wyspy Moorea oraz wysp Palmerston i jest w posiadaniu Josepha Banksa. Nie nadał gatunkowi nazwy naukowej, a jedynie określił go anglojęzyczną nazwą „Ash-coloured Snipe”. Opis upierzenia dotyczył ptaka młodocianego lub w szacie spoczynkowej. Nie ma dowodów na to, by Latham opierał się na wspomnianej ilustracji o numerze 177 i by w ogóle oglądał prace Webbera przy przygotowywaniu A general synopsis of birds. Stąd musiał opisywać właśnie holotyp gatunku. Współcześnie ten już nie istnieje; najprawdopodobniej nie przetrwał dłużej niż do połowy XIX wieku.

IOC nie wyróżnia podgatunków, podobnie jak autorzy HBW. Dawniej brodźca alaskańskiego łączono w jeden gatunek z brodźcem szarym (T. brevipes). Obydwa te gatunki umieszczano też w rodzaju Heteroscelus. Badania genetyczne wykazały, że należą one do Tringa i rozdzieliły się 4,8–6,6 mln lat temu.