W 1903 roku wspólnie z Leisą Schartau wzięła udział w wykładach fizjologa Williama Baylissa na University College London podczas których uczony dokonywał drastycznych eksperymentów na psach. Wykłady zainspirowały kobiety do napisania publikacji Bankructwo nauki. Wyimki z pamiętnika dwóch studentek fizjologii (). W publikacji opisywały cierpienia zwierząt i argumentowały, że przeprowadzone na uczelni badania łamały obowiązująca wówczas w Anglii ustawę o ochronie praw zwierząt. Pod koniec semestru przekazały swoją książkę przewodniczącemu Narodowego Towarzystwa Antywiwisekcyjnego Stephenowi Coleridge’a. Coleridge postanowił wykorzystać publikację do walki o zaostrzenie prawa dotyczącego wiwisekcji. 1 maja 1903 zorganizował w centrum Londynu demonstrację około 3 tys. obrońców praw zwierząt, którzy wspólnie wykrzykiwali fragmenty książki af Hageby i Schartau. Bayliss pozwał af Hageby i o zniesławienie i wygrał proces. Dzięki swojej publikacji, procesowi i zainteresowaniu mediów tematem af Hageby wyrosła na czołową postać światowego ruchu antywiwisekcyjnego.