8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, otrzymując przydział do 1. kompanii V batalionu. 27 września tego roku został mianowany kapralem, a 4 stycznia 1915 sierżantem. Jako dowódca plutonu w 9. kompanii 5 pułku piechoty walczył pod Łowczówkiem (grudzień 1914), nad Nidą (marzec-maj 1915), pod Konarami (maj 1915), pod Urzędowem (czerwiec-lipiec 1915) oraz nad Styrem i Stochodem (od września 1915 do sierpnia 1916). W grudniu 1915 został odznaczony pruskim Medalem Waleczności 2 klasy za odwagę wykazaną podczas walk pod Sobieszczycami. Mianowany, już jako sierżant nieformalnego 3 pułku piechoty Legionów Polskich, na stopień podporucznika z dniem 10 maja 1916. Wyróżnił się 4 lipca 1916 podczas bitwy pod Kostiuchnówką, kiedy to powstrzymał atak oddziałów carskich (XLVI Korpus Armijny) na stanowiska dowództwa pułku (tzw. „Reduta Piłsudskiego” i „Polska Góra”), utrzymał zajmowaną linię obrony i umożliwił dowództwu pułku opuszczenie straconych pozycji. Za ten czyn został mu pośmiertnie nadany order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a w całym okresie służby „odznaczył się prawdziwą postawą żołnierką, odwagą, wysokim poczuciem obowiązku”. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) wcielony do armii austriackiej i skierowany na front włoski.