W 1906 Czułkow wydał Pochodnie (ros. Факелы), antologię pism symbolistycznych, wzywającą tym samym rosyjskich pisarzy do porzucenia symbolizmu oraz dekadencji i przejścia do „nowego mistycznego doświadczenia”. Wykreowana przez Czułkowa idea mistycznego anarchizmu miała potwierdzać indywidualizm i podkreślała wewnętrzną wolność jednostki, która odmawiała jakiejkolwiek formy kontroli nad nią, w tym społecznej i politycznej.
Tego samego roku kontynuował swój manifest mistycznego anarchizm. Rosyjscy poeci tacy jak Aleksandr Błok, a zwłaszcza Wiaczesław Iwanow, poparli nowy ruch, podczas gdy Walerij Briusow – redaktor wiodącego czasopisma o symbolice „Balans” (ros. Весы́), a także Andriej Bieły, byli mu przeciwni.
Czułkow opublikował szereg powieści, wierszy i opowiadań między 1906, a wybuchem I wojny światowej. Wstąpił wówczas do Armii Imperium Rosyjskiego. Po wojnie oraz rosyjskiej wojnie domowej wrócił do pisania, jednak spotkał się z trudnościami ze strony władz sowieckich przy publikacji poezji i fikcji: m.in. jego niepublikowane wiersze wyśmiewały marksizm. Po 1922 skoncentrował się na krytyce literackiej i historii Rosji.