W maju 1946 została zaproszona przez Adolfa Chybińskiego do Poznania. Została tu starszym asystentem, a potem adiunktem Katedry Muzykologii Uniwersytetu Poznańskiego. W 1956 awansowała na docenta, a później na zastępcę profesora. Od 1957 kierowała formalnie Katedrą Muzykologii (de facto czyniła to od śmierci Chybińskiego w 1952). Prowadziła również wykłady z przedmiotów teoretycznych na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu.
19 stycznia 1955 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki..
Zmarła w Poznaniu, pochowana na cmentarzu Górczyńskim (kwatera IIL1-2-5).
Zainteresowania naukowe Interesowała się w głównej mierze historią dawnej muzyki polskiej, zwłaszcza utworami wielogłosowymi z XV i XVI wieku. Dokonała przeniesienia na współczesną pisownię muzyczną licznych utworów XVI- i XVII-wiecznych lutnistów polskich. Wydała te utwory drukiem nakładem Wydawnictwa Dawnej Muzyki Polskiej.