Historia Pierwsze uregulowanie prawne w Polsce z 1922 r. uznawało za uzdrowiska(Art. 2) Ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach ().: zdrojowiska – miejscowości posiadające cieplice lub zdroje lecznicze (źródła, studnie lub otwory wiertnicze o wodzie zawierającej mineralne, gazowe lub inne składniki, względnie wykazującej specjalne działania o własnościach i zastosowaniu leczniczym) stacje klimatyczne kąpieliska morskie. Był to dość szeroki zbiór obszarów i miejscowości. Ustawa wprowadzała także pojęcie „uzdrowiska posiadającego charakter użyteczności publicznej”, które korzystały ze specjalnej opieki i pomocy państwa(Art. 7 i 8) Ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach ().. Posiadały ponadto szczegółowe uregulowania prawne i wymagania. Uzdrowiska takie uznawała jedynie Rada Ministrów na wniosek Ministra Zdrowia Publicznego, a potem sam Minister(Art. 3) Ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach ()..