o rozstrzelaniu dwójki uciekinierów w ostatecznym celu ratowania reszty podległych mu Żydów, umiejscawiając się w „szarej strefie moralności”. Nie mogąc zatrzymać ostatecznej likwidacji pracujących u niego więźniów w lipcu 1944, Plagge ostrzegł ich o grożącym niebezpieczeństwie, dzięki czemu 200 zdołało się ukryć i doczekać do zajęcia Wilna przez Armię Czerwoną. Spośród 100 000 przedwojennych wileńskich Żydów ocalało tylko 2000, z których największą grupę uratował Plagge.
Okres powojenny W 1947 postawiono go przed alianckim sądem denazyfikacyjnym. Mimo że w jego obronie zeznawali byli więźniowie jego obozu, sąd nie oczyścił go w pełni z zarzutów, ponieważ uważał, że jego działania były motywowane humanitaryzmem, a nie sprzeciwem wobec nazizmu jako ideologii.
Zmarł na atak serca w Darmstadt 19 czerwca 1957.
Odznaczenia Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie Krzyż Zasługi Wojennej II klasy z mieczami Krzyż Zasługi Wojennej I klasy z mieczami
W 2005 Jad Waszem odznaczył go nagrodą Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy inżynierowie Kategoria:Oficerowie Wehrmachtu Kategoria:Niemieccy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Ludzie urodzeni w Darmstadt