W 1393 roku Bernard z Gronowic został powołany na urząd szefa kancelarii książęcej. W dniu 26 października 1393 roku sporządzał dokument, w którym Władysław Opolczyk zapisywał całe księstwo swoim bratankom. Bernard z Gronowic w kwietniu 1395 roku posłował do Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego Konrada von Jungingen z propozycją sprzedaży ziemi dobrzyńskiej. Prawdopodobnie jeszcze tego roku ustąpił z urzędu kanclerza. W kolejnych latach Bernard z Gronowic pełnił funkcje kanonika kolegiaty Świętego Krzyża w Opolu, a potem także kolegiaty Świętego Bartłomieja w Głogówku. Swym doświadczeniem i wiedzą dzielił się ze studentami Uniwersytetu Karola w Pradze pełniąc funkcję rektora w latach 1407-1408. Zmarł około 1410 roku.
Najbardziej znanymi krewnymi Bernarda z Gronowic byli: Henryk z Gronowic, burgrabia zamku opolskiego (na którym rezydował książę Władysław Opolczyk), Peczik z Gronowic oraz Tomasz z Gronowic, wikariusz w kolegiacie Świętego Krzyża w Opolu.
Zobacz też Mikołaj ze Ściborza herbu Ostoja, jeden z pierwszych urzędników na Kujawach inowrocławskich mianowany przez Władysława Opolczyka. Abel Biel herbu Ostoja, urzędnik i zwolennik Władysława Opolczyka. Ścibor ze Ściborzyc herbu Ostoja, wojewoda siedmiogrodzki. .