25 listopada 1918 roku zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. Otrzymał przydział do 1. pułku ułanów krechowieckich, w jego składzie wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej i obronie Lwowa. 1 kwietnia 1919 roku przeniósł się do lotnictwa. W czerwcu tegoż roku został przydzielony do 6. eskadry wywiadowczej i w jej składzie walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej jako obserwator. thumb|left|160px|Ksawery Piniński por. pilot-obs. (1920) Należał do grona lotników, którzy wyróżnili się w zwalczaniu 1. Armii Konnej Siemiona Budionnego podczas walk w dniach 16–20 sierpnia. 23 sierpnia, podczas ataku na oddziały Armii Czerwonej w rejonie Żółtańców, jego samolot został zestrzelony przez obronę przeciwlotniczą i lądował przymusowo na ziemi niczyjej. Z unieruchomionego samolotu wspierał ogniem karabinu maszynowego szarżę polskiej kawalerii. Następnie udało mu się uniknąć niewoli i wrócić do macierzystej jednostki.