Od 22 listopada 1918 walczył podczas odsieczy Lwowa za którą dostał pochwałę, ponieważ walcząc przyczynił się do zdobycia dworca Łyczakowskiego oraz kilku armat. Do 23 maja 1919 był uczestnikiem walk w Małopolsce Wschodniej podczas których pod Mikołajewem został ciężko ranny i trafił do szpitala we Lwowie. Otrzymał awans na stopień plutonowego. 27 lipca 1919 wyszedł ze szpitala i otrzymał przydział do kompanii przybocznej Naczelnego Wodza. 20 grudnia otrzymał awans na stopień sierżanta.
10 czerwca 1921 dowódca kompanii przybocznej NW, kapitan Włodzimierz Mozołowski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:
4 listopada 1921 na dziedzińcu pałacu Belwederskiego w Warszawie Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz marszałek Polski Józef Piłsudski udekorował go osobiście Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari..
W 1924 został przeniesiony do 1 dywizjonu artylerii konnej w Warszawie, następnie oddziału sztabowego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I, później do Komendy Miasta Warszawy, ponownie do 1 dak, dalej do filii szpitala DOK Nr I oraz znowu do 1 dak. Otrzymał awans na stopień tytularnego chorążego. 31 marca 1939 został przeniesiony w stan spoczynku.