Ścieżka dźwiękowa dzieła Forda cytowała przetłumaczony na jidysz wiersz Walta Whitmana Salut au Monde oraz przekład Międzynarodówki, do których muzykę skomponowali Henryk Kon i Jankiel Trowpiański.

Odbiór Film Forda został sfinansowany przez amerykańskie organizacje żydowskie, jednak jego premiera w Polsce została wstrzymana przez ówczesną cenzurę sanacyjną pod pretekstem zarzutu „propagandy komunistycznej” oraz „zakapturzonego bolszewizmu”. 23 kwietnia 1936 roku urząd cenzury w Centralnym Biurze Filmowym sugerował wręcz, że wyświetlanie Drogi młodych „mogłoby zagrażać żywotnym interesom Rzeczypospolitej”. Adolf Nowaczyński w pogardliwym stylu pisał, że film wprowadza mimochodem „protekcyjki strajkomanii polskiej”, choć filmu zapewne nie widział.

W następstwie tego wydarzenia film pokazywano na seansach prywatnych, gdzie spotkał się on z pozytywnymi opiniami takich krytyków literackich jak Karol Ford, Zbigniew Mitzner oraz Antoni Słonimski, którzy chwalili go za bardzo wysoki poziom artystyczny. Pierwszy, zamknięty, acz legalny pokaz Drogi młodych odbył się we Francji, gdzie film był dystrybuowany pod nazwą Nous arrivons (fr. Przyjeżdżamy). Projekcję poprzedziły wprowadzenie Jeana Painlevé oraz prelekcja Luisa Buñuela.