Ponadto marzył, by zostać nauczycielem i posiadał wrodzone uzdolnienia pedagogiczne, toteż za namową rodziców kształcił się dalej w Polskim Seminarium Nauczycielskim im. Pawła Stalmacha w Bobrku koło Cieszyna. W tym czasie zamieszkiwał na stancji u państwa Sarmacewiczów w kamienicy przy ulicy Macierzy Szkolnej 1. Nauczył się wtedy szyć na maszynie, prać i prasować oraz naprawiać buty. Umiejętności te były dla niego szczególnie cenne w dorosłym życiu. Pobierał także lekcje malarstwa u cieszyńskiego malarza Karola Niedoby, który nauczył go wykonywania szkiców oraz wprowadził w tajniki malowania akwarelami. Po ukończeniu, trwającej 5 lat, nauki w Polskim Seminarium Nauczycielskim był doskonale przygotowany do nauczania wszystkich przedmiotów w szkole powszechnej. Posiadł także umiejętność gry na akordeonie, skrzypcach i pianinie oraz potrafił posługiwać się w mowie i piśmie językiem czeskim i niemieckim. Był także dyrygentem chóru uczniowskiego. W wieku 22 lat poszerzył swoje zainteresowania artystyczne. Opanował ozdobne liternictwo, technikę linorytu i drzeworytu oraz malarstwo sztalugowe i rysunek.