W marcu 1917 r. weszła do komitetu gubernialnego partii bolszewickiej w guberni jenisejskiej i równocześnie do Środkowosyberyjskiego obwodowego biura partii bolszewickiej. Od 1918 zasiadała w prezydium Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego. Była w nim kierowniczką wydziału agitacji, następnie naczelnikiem oddziału politycznego Frontu Wschodniego i członkinią jego Rady Rewolucyjno-Wojskowej. Między kwietniem a czerwcem 1919 r., tj. podczas wiosennej ofensywy białej armii adm. Aleksandra Kołczaka na froncie wschodnim oraz podczas kontrofensywy Armii CzerwonejSmele J.D., Civil war in Siberia. The anti-Bolshevik government of Admiral Kolchak 1918-1920, Cambridge: Cambridge University Press, 1997, , s. 310, 316., należała do Rady Rewolucyjno-Wojskowej 1 Armii Frontu Wschodniego. Następnie od czerwca do listopada 1919 była członkinią Rady Rewolucyjno-Wojskowej 8 Armii Frontu Południowego, walczącej z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji na Ukrainie LewobrzeżnejAwgustowskoje kontrnastuplenije Jużnogo fronta, 1919, [w:] Grażdanskaja wojna i wojennaja interwiencija w SSSR. Encikłopiedija, Sowietskaja Encikłopiedija, Moskwa 1983.. W 1920 zasiadała w Radzie Rewolucyjno-Wojskowej armii rezerwowej.