Po objęciu władzy przez księcia Aleksandra I Battenberga pełnił funkcję jego osobistego sekretarza, a następnie kierował gabinetem politycznym księcia.
Kariera polityczna W 1881 objął po raz pierwszy stanowisko ministra spraw zagranicznych. W październiku 1881 przerwał karierę polityczną i odbył służbę wojskową w 2 pułku kawalerii w Szumenie. Dosłużył się stopnia podporucznika. Pod koniec 1882 ponownie stanął na czele resortu spraw zagranicznych. Z powodu konfliktów z rosyjskimi doradcami po dwóch miesiącach został zmuszony do dymisji. Jako przedstawiciel Bułgarii podpisywał międzynarodową konwencję kolejową, zakładającą budowę linii kolejowej z Wiednia do Stambułu przez terytorium Bułgarii. W 1883 objął stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie Dragana Cankowa, ale zrezygnował po trzech miesiącach. Po dymisji podjął pracę w zawodzie adwokata, w tym czasie został przyjęty do Bułgarskiego Towarzystwa Literackiego.