Od grudnia 1928 roku pracował w Oddziale III Sztabu Głównego na stanowisku referenta lotnictwa i sekretarza Rady Instytutu Przeciwgazowego. W 1930 roku odbył dwumiesięczny staż do Francji. Po powrocie do kraju w latach 1931–1932 dowodził eskadrą szkolną 2. pułku lotniczego, następnie w latach 1933–1934 był dowódcą 22. eskadry lotniczej. W październiku 1934 roku objął stanowisko dowódcy 26. eskadry towarzyszącej, później został dowódcą II dywizjonu liniowego. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 19. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W tym samym miesiącu pełnił służbę w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku szefa Wydziału Technicznego. W sierpniu 1939 został przydzielony do Sztabu Naczelnego Dowódcy Lotnictwa i OPL na stanowisko szefa wydziału zaopatrzenia.