W tym samym czasie ukrywający się na górze Esteban Rojo celował w Joe, by go zabić, ale został w porę zastrzelony przez Silvanita.
Gdy San Miguel było wolne od gangów, Joe pożegnał się z Silvanitem i odjechał w swoją stronę.
Za kilka dolarów więcej Człowiek bez imienia zaczął używać lewej ręki do wszystkiego oprócz strzelania, dzięki czemu zyskał przydomek „Manco” (hiszp. jednoręki). Zaczął ścigać El Indio, zbiegłego z więzienia szefa bandytów z wysoką ceną na głowę.
Wkrótce dotarł do El Paso, gdzie spotkał innego łowcę nagród pułkownika Douglasa Mortimera, również ścigającego El Indio. Początkowo wrogo do siebie nastawieni, po pewnym czasie obaj łowcy zorientowali się, że pojedynczo nie mają szans w starciu z El Indio, więc zdecydowali się połączyć siły. Mortimer przekonał Manco, aby dołączył do gangu Indio, aby „dopaść go między dwoma pożarami”. Monco pozwolono następnie dołączyć do gangu Indio, uwalniając jego przyjaciela, Sancho Pereza z więzienia.