W 1866 przeniósł się do Lwowa, gdzie został zastępcą c. k. konserwatora budowli i pomników krajowych dla Galicji Wschodniej i korespondentem Centralnej Komisji Archeologicznej w Wiedniu. Działał na rzecz ochrony zabytków lwowskich, w szczególności dzięki m.in. jego aktywności odnowiono ikonostas w cerkwi św. Praksedy, herby Jabłonowskich i Sobieskich, spiżowy posąg św. Michała w Arsenale, herb Sobieskich na murze klasztoru Karmelitów oraz pięć alabastrowych rzeźb w kościele Dominikanów p.w. Bożego Ciała, a także boczną kaplicę i nagrobki arcybiskupów lwowskich w katedrze lwowskiej. Sfinansował również wydanie broszury Antoniego Schneidra i Wilhelma Leopolskiego Pomniki w katakumbach pod kościołem Bożego Ciała OO. dominikanów we Lwowie (Lwów 1867). W latach 1866–1874 prowadził kancelarię adwokacką we Lwowie. Był także wiceprezesem Izby Adwokackiej (1871–1874) oraz prezesem Towarzystwa Prawniczego (1873–1874) we Lwowie. Właściciel kamienicy przy ul. Halickiej 46 we Lwowie.