Następnie dał mu zielony surdut i rzekł: „Gdy będziesz nosił ten surdut na sobie i włożysz rękę do kieszeni, będziesz miał zawsze garść pełną pieniędzy.” Potem dał mu niedźwiedzią skórę i rzekł „To jest twój płaszcz i twoje łoże, bo na nim właśnie będziesz spał i nie wolno ci wchodzić do innego. W tym odzieniu zwać cię będą Niedźwiedzia Skóra”. Młodzieniec przyjął te warunki.
Od tej pory nie cierpiał już głodu. Niedźwiedzia skóra, brud i niegolony zarost sprawiały, że ludzie bali się go i stronili od niego. Jednak młodzieniec wszędzie dobrze płacił i zawsze znajdował posiłek i nocleg. Rozdawał też jałmużnę żebrakom, przykazując, by w zamian modlili się za niego.
Pewnego dnia spotkał starego, płaczącego człowieka. Okazało się, że człowiek ten płakał z powodu swojej biedy. Wraz z trzema córkami przymierał głodem, a na dodatek groziło mu więzienie za długi. Niedźwiedzia Skóra wzruszony jego sytuacją obdarował go pieniędzmi.