W 1989 IUCN rozpoczęła konsultacje z lokalnymi społecznościami, instytucjami rządowymi oraz OMVS w ramach projektu gospodarowania terenami wodnobłotnymi i rozwoju wsi Afryki Zachodniej wspieranego przez holenderski rząd. Park Narodowy Diawling powstał na mocy dekretu N°91-005 z 14 stycznia 1991.
Park Narodowy Diawling znajduje w południowo-zachodniej Mauretanii. Od wschodu przylega do niego rzeka Senegal, wyznaczająca granicę Mauretanii i Senegalu. Niedaleko parku uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Bezpośrednio za rzeką znajduje się senegalski Park Narodowy Oiseaux du Djoudj. Wraz z Parkiem Narodowym Diawling znajdują się na terenie Transgranicznego Rezerwatu Biosfery Delty Senegalu. W jego skład wchodzi też rezerwat Chat Tboul, przylegający do Parku Narodowego Diawling od północy i usytuowany u atlantyckiego wybrzeża wokół obszaru dawnego ujścia Senegalu.
23 sierpnia 1994 park objęto konwencją ramsarską. Od 2001 roku jest uznawany przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA. Transgraniczny Rezerwat Biosfery Delty Senegalu ustanowiono w 2012.