W 1944 jego pułk brał udział w walkach o Prawobrzeżną Ukrainę, 21 lipca 1944 wyróżniając się w walkach o Stanisławów (obecnie Iwano-Frankiwsk), gdzie zadał wrogowi duże straty. Później wziął udział w walkach o Drohobycz i Borysław i następnie w walkach w Karpatach, gdzie został ciężko ranny. Po wyjściu ze szpitala 8 maja 1945 objął dowództwo jednostki wojskowej w Rostowie nad Donem, od marca 1947 do października 1951 pracował w szkole wojskowo-politycznej w Iwanowie m.in. jako zastępca naczelnika, w 1952 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego. Później, w latach 1953–1960 kierował szkołą wojskową we Lwowie, 1960–1965 w Baku, a 1965–1973 w Moskwie, po czym zakończył służbę. Miał honorowe obywatelstwo Iwano-Frankiwska i Łebedyna. Został pochowany na Cmentarzu Dońskim.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (23 października 1943) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Przypisy