Latem i jesienią 1943 jako instruktor sanitarny 3 kompanii 3 batalionu 465 pułku piechoty 167 Dywizji Piechoty 38 Armii Frontu Woroneskiego brał udział w operacji biełgorodzko-charkowskiej i czernihowsko-połtawskiej, d 8 do 22 sierpnia 1943 wynosząc z pola walki 25 rannych. Tylko 19 września wyniósł z pola walki 17 rannych. Wyróżnił się udzielając pomocy rannym zwłaszcza podczas forsowania Dniepru w rejonie Wyszogrodu w obwodzie kijowskim 30 września 1943. W jednej z walk został ciężko ranny, po wyjściu ze szpitala w lutym 1944 został zdemobilizowany z powodu stanu zdrowia. Pracował w różnych przedsiębiorstwach w Kysztymie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (10 stycznia 1944Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 10 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 19 января (№ 3 (263)). — С. 1) Order Lenina (10 stycznia 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (8 października 1943) I medale.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy szeregowi Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1982