W styczniu 1931 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 27 czerwca 1935 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
Od 3 września 1939 dowodził pułkiem podczas wojny obronnej. Od 17 września w niewoli niemieckiej. Po wyzwoleniu obozu 6 lutego 1945 wrócił do Polski. Od 1959 na emeryturze.
Zmarł w Gdańsku, pochowany na Cmentarzu Starym w Starogardzie Gdańskim.
Był żonaty z Mileną Rudnicką z Ciechanowskich (1899–1990), nie miał dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5463 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz.