Pierwsze kompozycje dedykował swojemu ówczesnemu patronowi Franzowi von Funfkirchenowi. Kształcił się w Wiedniu i Neapolu, a następnie pracował w Paryżu, Londynie i Wiedniu. W czasie pierwszego pobytu w Wiedniu (1785–1786) zaprzyjaźnił się z Wolfgangiem Mozartem, który był dyrygentem podczas wykonania jednej z jego symfonii. Podczas pobytu w przedrewolucyjnym Paryżu zdołał udowodnić swoje autorstwo wobec kwartetów, które opublikowano pod nazwiskiem Josepha Haydna. Od 1789 r. przez cztery lata mieszkał w Londynie, utrzymując bliski kontakt z Haydnem, a w połowie lat 1790. osiadł w Wiedniu, gdzie w latach 1804–1831 był kapelmistrzem teatru dworskiego. Był jednym z pierwszych sympatyków twórczości Ludwiga van Beethovena.
Autor ok. 40 symfonii zbliżonych stylistycznie do Haydna, uwertur, koncertów, ok. 30 oper (m.in. Il finto Stanislao, 1818 i Hans Sachs im vorgerückten Alter, 1834), 28 baletów, ok. 100 pieśni, 42 kwartetów smyczkowych, 46 trio fortepianowych, 11 mszy, 2 koncertów fortepianowych. Il finto Stanislao to opera buffa do libretta Felice Romaniego, które Giuseppe Verdi wykorzystał do swojej opery Dzień panowania (1840). Jego Koncert fortepianowy g-moll grał 24 lutego 1818 r.