W średniowieczu istniał pogląd, że w drobnych kwiatach przetaczników można dostrzec jej twarz.
Morfologia Pokrój Rośliny zielne (jednoroczne i byliny) na ogół niskie i płożące, w podrodzaju Pseudolysimachium wznoszące się do 1,2 m wysokości. Do podrodzaju Pseudoveronica należą rośliny zdrewniałe mające zarówno postać drobnych, płożących krzewinek, jak i niewielkich drzew osiągających do 7 m wysokości. Pędy są nagie lub w różnym stopniu owłosione. U niektórych gatunków włoski wyrastają w charakterystycznych dwóch rzędach wzdłuż łodygi. Liście Zwykle naprzeciwległe i naprzemianległe, czasem górne skrętoległe. Blaszka zwykle ząbkowana, wcinana w różnym stopniu lub pierzasta, czasem liście całobrzegie (podrodzaj Pseudoveronica), w tym zredukowane do łusek, tak że w efekcie przypominają igły nagonasiennych. Kwiaty Pojedyncze w kątach liści lub zebrane w luźne albo ciasne grona, nierozgałęzione lub rozgałęziające się, boczne lub szczytowe. Kielich cztero- lub pięciodziałkowy, korona kwiatu lekko grzbiecista (dolny płatek zwykle mniejszy od innych), czterołatkowa, barwy białej, niebieskiej, różowej lub liliowej, u nasady zrośnięta w krótką rurkę. Pręciki dwa, wystające z rurki korony. Zalążnia górna, dwukomorowa, w każdej komorze z pojedynczym zalążkiem.