W powojennym Szczecinie Park Kasprowicza był przede wszystkim miejscem spacerów, a również koncertów i festynów z okazji świąt państwowych. W latach 1960, 1961 i 1962 organizowano tu Festiwal Młodych Talentów. Dziesięć lat później Towarzystwo Przyjaciół Szczecina podjęło inicjatywę budowy amfiteatru na miarę Opery Leśnej w Sopocie. Powołano Społeczny Komitet Budowy Parku Kultury i Wypoczynku w Szczecinie (przewodniczący Bogusław Fikiel), z Teatrem Letnim w miejscu poniemieckiej estrady. Projekt amfiteatru opracował znany szczeciński architekt – Zbigniew Abrahamowicz. Opracowanie budziło wiele kontrowersji ze względu na materiałochłonność i skomplikowaną konstrukcję, trudne do zaakceptowania w czasach dużych trudności gospodarczych. Budowę zrealizowano w dużym stopniu dzięki wielkiemu zaangażowaniu Społecznego Komitetu, datkom ludności Szczecina oraz pomocy fachowców z zakładów pracy, OHP i wojska. Z powodu trudności realizacyjnych zrezygnowano wówczas z budowy zaprojektowanego zadaszenia. Obiekt udekorowano licznymi kaskadami wodnymi (po kilkunastu latach zostały zastąpione kwietnikami), „Ognistymi Ptakami” Władysława Hasiora, rzeźbami Ryszarda Chachulskiego i Stanisława Biżka, mozaiką Piotra Wieczorka.