Ładunek elektronu, taki sam co do wartości bezwzględnej, jest ujemny.
Ładunek jest wielkością skwantowaną, co oznacza, że ładunek każdego obiektu jest zawsze całkowitą wielokrotnością ładunku elementarnego.
W ramach Modelu Standardowego cząstek elementarnych kwarki mają ładunek ułamkowy równy −1/3 lub +2/3 ładunku elementarnego, a antycząstki posiadają ładunek o znaku przeciwnym. Kwarki nigdy jednak nie występują osobno, lecz zawsze tworzą układy złożone, których łączny ładunek jest sumą ładunków kwarków składowych, w ten sposób cząstki mają ładunek całkowity.
Kwazicząstki nie są rzeczywistymi cząstkami, ale obiektami sztucznie zdefiniowanymi i jako takie mogą mieć ładunek niebędący wielokrotnością ładunku elementarnego. W 1982 Robert Laughlin wyjaśnił za pomocą kwazicząstek o ułamkowym ładunku, ale nie uważa się by było to złamanie zasady skwantowania ładunku elektrycznego.
Ładunek elementarny jest jedną z podstawowych stałych fizycznych.
Gęstość ładunku Gęstość ładunku elektrycznego to ilość ładunku elektrycznego przypadająca na miarę objętości powierzchni lub długości mówi się wtedy odpowiednio o gęstościach: objętościowej (krótko: gęstości)
powierzchniowej
i liniowej