W połowie XIII wieku Koszanowo należało do komesa Szaszora Dzierżykraja, który był tez właścicielskim wsi: Olszewo, Witosław, Wilkowo i Kopanicę. Wsie Kopanicę, Witosław i Koszanowo otrzymał jego najstarszy syn Dzierżykraj, żyjący w drogiej połowie XIII wieku. Z kolei objął Koszanowo i Witosław syn tegoż Boguchwał, który w roku 1301 podarował Witosław biskupom Poznańskim. Wspomniany Boguchwał jest identyczny z kanonikiem poznańskim Boguchwałem z Koszanowa, zachodzącym w źródłach aż do roku 1320.
W pierwszej połowie XIV wieku Koszanowo odziedziczył brat Boguchwała z Koszanowa, Michał, kasztelan koniński i kwieciszewski (1311-43), który miał w Czaczu brata Andrzeja, kasztelana poznańskiego i generalnego starostę wielkopolskiego (1311–43). Między nimi następuje w roku 1337 układ spadkowy, na mocy którego Andrzej z Czacza przejmuje wieś Koszanowo w zamian za zrzeczenie się Koryt i Popowa Niemieckiego. W 1339 średniowieczne dokumenty odnotowały Andrzeja z Koszanowa jako starostę poznańskiego, rycerza pasowanego oraz człowieka piśmiennego (łac. litteratus), który zeznawał przed sądem papieskim w procesie polsko-krzyżackim jaki nastąpił po wojnie polsko-krzyżackiej w latach 1327-1332.