W swoich opowiadaniach Kipling opisuje Hindusów z życzliwością i zainteresowaniem, chociaż ma ich za rasę pod każdym względem niższą od Europejczyków i zdolną do życia jedynie pod surowymi rządami białego człowiekaMikołaj Kozakiewicz, Przedmowa, [w:] Rudyard Kipling, Stalky i spółka, Czytelnik, Warszawa 1978, s. 6.Antonina Łuszczykiewicz, „Psalmista szowinizmu”. Rudyard Kipling wobec Indii i Indusów, Wydawnictwo Naukowe Silva Rerum, Poznań 2014, s. 20, 67-68.. Indie to dla niego malownicze tło, na którym przedstawiał z satyrycznym zacięciem dobrze sobie znany świat oficerów, urzędników i kolonialnych dygnitarzy. Z jego tekstów wynika, że był zdecydowanym zwolennikiem systemu kastowego i to zarówno wśród Hindusów, jak i samych BrytyjczykówGeorge Sampson, Historia literatury angielskiej w zarysie, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1967, s. 999.. Chociaż miał świadomość krążących o Indiach stereotypów („Jak każdemu wiadomo, jest to kraj równo podzielony między dżungle, tygrysy, kobry, cholerę i sipajów”), to sam w swoich tekstach zadowalał się na ogół dość powierzchownymi obserwacjamiRudyard Kipling, Skowana z niewiernym, [w:] tegoż, Gawędy spod Himalajów, tłum. Józef Birkenmajer, Wydawnictwo Polskie R. Wegnera, Poznań 1930, s. 39.Roman Dyboski, Sto lat literatury angielskiej, Pax, Warszawa 1957, s. 645..