Mimo to aż do początków XX wieku duża część obszarów Afryki pozostawała nieznana (jeszcze w 1830 roku mapy Czarnego Kontynentu składały się głównie z ,,białych plam”), a ich mieszkańcy nie mieli styczności z Europejczykami.
Wyprawy, starannie planowane, prowadzone przez przygotowanych do tego przyrodników, wyposażone w najnowsze zdobycze techniki, w ciągu stu lat dokonały systematycznego dzieła odkrywczego. Od początku założono też pewne działania badawcze, które były realizowane z wielką konsekwencją.
Zagadnienie Nigru Pierwszym zagadnieniem wyznaczonym przez Towarzystwo Afrykańskie była zagadka Nigru. Wcześniej sądzono, że ta rzeka jest odnogą Nilu. Według innych koncepcji uważano, że posiada wspólne źródło z Gambią lub Senegalem). Badaniami biegu Nigru oraz poszukiwaniami jej źródeł zajęło się szereg wypraw: 1795 Mungo Park zbadał dolny bieg rzeki konkludując, że nie ma ona połączenia ani z Gambią, ani z Senegalem. 1797–1800 Friedrich Conrad Hornemann w swej tragicznie zakończonej wyprawie przedarł się z Egiptu nad jezioro Czad. 1822 pierwsza ekspedycja Hugh Clappertona dotarła do jeziora Czad, a następnie do rzeki Niger i daleko do jej górnego biegu. 1825 pierwsza ekspedycja Hugh Clappertona od ujścia rzeki w górę biegu.