nieco większymi wymiarami, starszą sylwetką z dziobem taranowym i trzema kominami w miejsce dwóch, nieco mocniejszą siłownią z 4 turbinami, 4 śrubami i 12 kotłami w miejsce 2 turbin i 2 śrub oraz 6 kotłów, a także znacznie mniej racjonalnym rozmieszczeniem teoretycznie silniejszej o jedno działo artylerii..
Budowę dwóch okrętów rozpoczęto w stoczni SECN w Ferrol 9 maja i 28 września 1917, lecz z powodu neutralności Hiszpanii podczas wojny oraz opóźnień w dostarczaniu zamówionych mechanizmów z Wielkiej Brytanii, przeciągnęła się ona do lat powojennych. Pierwszy został zwodowany „Blas de Lezo” 28 lipca 1922, drugi „Méndez Núñez” 3 marca 1923. Ponieważ jednak w 1924 przypadało stulecie urodzin admirała Méndeza Núñeza (1824-1869), postanowiono oddać w tym roku do służby krążownik o tej nazwie, a ponieważ budowa „Blas de Lezo” była bardziej zaawansowana, dekretem królewskim zamieniono nazwy obu okrętom. „Méndez Núñez” (ex. „Blas de Lezo”) wstąpił do służby w marynarce hiszpańskiej 30 sierpnia 1924, a „Blas de Lezo” (ex. „Méndez Núñez”) 13 maja 1925A. Alamillo (op.cit.).