W 494 w liście do cesarza Bizancjum sformułował doktrynę dwuwładzy. W tym samym roku, na synodzie ogłosił zasady kształcenia duchownych i podziału funduszy kościelnych. Podczas swojego pontyfikatu zwalczał tendencje heterodoksyjne, a w szczególności arianizm, monofizytyzm. Wydał w tym celu też traktat De duobus naturis in Christo. Zwalczał także manicheizm, pelagianizm.
Błędnie przypisuje mu się autorstwo Decretum Gelasianum – anonimowej kompilacji z początku VI w. zawierającej pięć części: O Duchu Świętym i o imionach Chrystusa O kanonie Pisma Świętego O prymacie rzymskim i o siedzibach patriarszych O uznawanych soborach powszechnych O dziełach, które należy przyjąć Dekret znany jest także pod nazwą Epistula decretalis de libris recipiendis et non recipiendis (Dekret o księgach, które należy przyjąć oraz odrzucić).
Gelazjusz nie jest także autorem sakramentarza gelazjańskiego.
Jego wspomnienie wymienione jest w Martyrologium Rzymskim 21 listopada.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego dogmat o nieomylności papieża Gelazy (imię)