Promotorem tej rozprawy był polski historyk literatury Ignacy Chrzanowski.

Uczestniczka strajku szkolnego w 1905 roku, współpracowniczka i członek zarządu Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich. Na łamach Kalendarza Kobiety Polskiej na rok 1910 opublikowała listę uczelni wyższych, na których kobiety mogły podjąć studia. Nauczycielka i dyrektorka Gimnazjum Żeńskiego im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi (obecnie IV Liceum Ogólnokształcące), inicjatorka budowy osiedla szkolnego w Sokolnikach (1934), przewodnicząca łódzkiego koła Stowarzyszenia Dyrektorów Szkół Średnich i Wyższych (1926–1934). Publikowała artykuły na łamach czasopisma „Ster”, była redaktorką broszury „Młodzieńczy Lot”. W jednym z jego późniejszych wydań zamieszczono biografię działaczki. Autorka książki Pamiętniki z lat 1886–1914 oraz broszur na tematy pedagogiczne.

Podczas II wojny światowej organizowała tajne komplety najpierw w Płocku, a później w Warszawie, gdzie uczyła jednocześnie w I Miejskiej Szkole Zawodowej. Po wojnie zorganizowała liceum ogólnokształcące w Pułtusku, którym kierowała do 1951.

Zmarła 30 grudnia 1964 w Sokolnikach.