Doceniając rolę kobiet w obronie Lwowa przykład Felicji Sulimirskiej przywołał płk Czesław Mączyński, który stwierdził, że znalazła śmierć szczytną, a chlubną, kładąc życie swe młode w ofierze i służbie dla najświętszej sprawy. Zarówno według Mączyńskiego jak i według relacji Jana Gelli, trafienie Sulimirskiej było jednym z wielu przykładów strzelania przez Ukraińców do bezbronnych cywilnych mieszkańców polskiej ludności Lwowa (tj. nie przejawiających udziału w trwającym konflikcie zbrojnym), jako że Sulimirska idąc jako zakonspirowana kurierka nie zdradzała się z wypełniania swojej roli.
Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 4 listopada 1933 została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości.. Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 jednej z ulic we Lwowie nadano imię Felicji Sulimirskiej.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Samborze Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Orlęta lwowskie (1918–1919) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1918