Autor ok. piętnastu książek i ok. czterystu dyskusji, artykułów, esejów, recenzji książek i innych publikacji, zwłaszcza z dziedziny filologii chorwackiej. Autor fundamentalnych książek z zakresu językoznawstwa kroatystycznego.
Należał do Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki (wcześniej Jugosłowiańskiej Akademia Nauki i Sztuki); od 1973 r. członek nadzwyczajny, od 1986 r. członek zwyczajny. Od 1991 r. członek Academia Europaea.
Wybrana twórczość Osnovni pojmovi suvremene lingvističke teorije. Zagrzeb 1967. A Contribution to the General Theory of Comparative Linguistics. Haga—Paryż 1970. Jezikoslovni ogledi. Zagrzeb 1971. Stara indijska književnost. Zagrzeb 1973. The Ancient Languages of the Balkans. Haga—Paryż 1976. Novi jezikoslovni ogledi. Zagrzeb 1986, 1992 (wyd. uzup.). Sintaksa hrvatskoga književnog jezika. Zagrzeb 1986, 1991, 2002. Ein Ausblick auf die slawischsprachige Völkerwelt im Südosten. Wiedeń 1996. Na kroatističkim raskrižjima. Zagrzeb 1999.
Niektóre aspekty działalności Katičicia spotkały się z krytyką, zwłaszcza dążności preskryptywistyczne, puryzm w odniesieniu do terminologii językoznawczej, prymordialistyczne pojmowanie narodów (NSK). (CEEOL). i subiektywny charakter jego artykułów na temat polityki językowej.