W 1952 uzyskała tytuł magistra filozofii z zakresu socjologii na podstawie pracy Wyobrażenia magiczne i ich związek z czynnościami w gospodarstwie rolnym.
Działalność naukowa i zawodowa Po ukończeniu studiów zaczęła pracę w Muzeum Etnograficznym (obecnie Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne) w Łodzi; została kierownikiem jednoosobowego Działu Wierzeń i Obrzędów. Do jej obowiązków należało gromadzenie, opracowywanie, przechowywanie zabytków, przygotowywanie wydawnictw muzealnych i wystaw. Uczestniczyła w badaniach terenowych prowadzonych przez zespół etnograficzny MAiE we wsiach Czarnocin i Jasień oraz na terenie Puszczy Kozienickiej. Jako propagatorka etnografii organizowała wiele wystaw, konkursów sztuki ludowej, w tym Konkurs Folklorystyczny Ziemi Łódzkiej. Była zastępcą redaktora naczelnego czasopisma "Prace i Materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego. Seria Etnograficzna" w latach 1963–1968.
Od 1952 należała do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego.
Interesowała się wierzeniami i zachowaniami magicznymi związanymi z pracami rolnymi i hodowlanymi. Ważne dla niej było również życie społeczności wioskowej, a co za tym idzie obrzędy doroczne i rodzinne.
Przez pewien czas była kierownikiem Cepelii. Pracowała również w radiu, w którym prowadziła audycję na temat ludowych wierzeń.