Pod koniec września 1939 roku Szymszon Dränger, jeden z młodych liderów „Akiby”, został aresztowany przez Gestapo. Obecna przy tym Gusta zażądała, by ją także zatrzymano, gdyż jest jego narzeczoną. Zostali osadzeni w obozie koncentracyjnym Troppau-Opawa, skąd zostali zwolnieni na początku 1940 roku dzięki łapówkom. Następnie pobrali się i podjęli działalność wymierzoną przeciwko okupantowi, pomimo tego, że zobowiązani byli do zgłaszania się na Gestapo trzy razy w tygodniu. Mimo zakazu spotykali się potajemnie z członkami „Akiby”. Fałszowali dokumenty, które rozprowadzali wśród członków ruchu i sprzedawali innym osobom, a uzyskane środki przeznaczali na zakup broni.
12 grudnia 1941 roku delegatura Żydowskiej Samopomocy Społecznej w Nowym Wiśniczu wystąpiła do Gestapo o zgodę na przeprowadzenie kursów rolniczych dla młodzieży żydowskiej, by możliwe było założenie farmy w Kopalinach. Zgodę uzyskała, co pozwoliło na utworzenie zakonspirowanej grupy, w skład której wchodzili: Gusta Dawidson Draenger, Szymszon Draenger (mianowany kierownikiem farmy), Juliusz Feldhorn i Józef Wulf, zatwierdzeni przez władze jako wykładowcy. Nawiązali kontakty z Żydowską Organizacją Bojową i podjęli walkę zbrojną. Gusta brała istotny udział w przedsięwzięciach ŻOB w Krakowie.